نام فارسی: توتیا

نام انگلیسی (عمومی): sea urchin

رده بندی:

phylum: Echinodermata

Class: echinoidea

Subclass: regularia

 

مشخصات ظاهری: توتیا شکلی کره مانند دارد و سطح بدنش را صفحات آهکی، که کاراپاس سخت از جنس کربنات کلسیم می باشد، فرا گرفته است. روی بدن توتیا بخش های پهن و باریک بافت پوششی اپی تلیوم دیده می شود. بر روی بخش های پهن خارهای دراز و روی بخش های باریک سوراخهایی وجود دارد. دهان در سطح زیرین و در مرکز بدن قرار گرفته که از آبشش های تنظیم کننده احاطه شده  و حاوی 5 دندان محکم است. مخرج در سطح رویی بدن و نزدیک سوراخ های بدن می باشد.

زیستگاه: بیشتر اعماق کم عمق و صخره ای را ترجیح می دهد.

تولید مثل: جنسهای نر و ماده بسیار به هم شبیه هستند و گامت ها را در آب می ریزند و بعد از بارور شدن نوزاد شناگر، که لارو پلاتئوس نامیده می شود، رشد کرده و برای رسیدن به بلوغ دگردیسی انجام می دهد.

تغذیه: توتیا با دندان های خود صدف نرمتنان را خرد می کند. توتیا هم از گیاهان و هم از جانوران تغذیه می کند و بعلاوه می تواند مواد مغذی لازم را از شن، گل و لای و لجن به دست آورد.

موارد خاص: خارهای دراز متحرک بوده و برخی از خارها زهرآلود هستند و برای محافظت به کار می روند. وقتی جانور مورد حمله قرار می گیرد، خارها حرکت کرده و مانند اهرم عمل می کنند و برای جابجایی جانور به کار می روند. از سوراخ ها که روی بخش های باریک هستند پاهای نرم لوله مانندی خارج می شود که سیستم خونی و عروقی و آبی را در بدن توتیا تشکیل می دهند. پاها موجب حرکت اصلی جانور میشوند. در اقیانوس آرام توتیای قرمز 200 سال و بیشتر عمر می کند.