سر نهنگ های دریایی بسیار بزرگ بوده و بیش از یک سوم وزن بدن آن را تشکیل می دهد. حدود 90 درصد وزن این سر از عضو اسپرماستی تشکیل شده است که مخلوطی از تری اسیل گلیسرول ها و موم های دارای مقادیر زیاد چربی غیر اشباع می باشد.

دردمای بدن نهنگ در حال استراحت، یعنی حدود 37 درجه ی سانتی گراد، این مخلوط مایع بوده ولی در حدود 31 درجه ی سانتی گراد شروع به کریستالیزه شدن نموده و وقتی درجه ی حرارت چند درجه بیشتر کاهش می یابد، جامد می گردد.

برای ماندن یک حیوان آبزی در یک عمق خاص بدون شنا نمودن، لازم است چگالی آن برابر با آب اطراف آن باشد. نهنگ دریایی برای انطباق با چگالی اطراف خود، متحمل تغییراتی از نظر شناور بودن می گردد.

کلید حل این مشکل در نقطه ی ذوب روغن اسپرماستی می باشد. وقتی درجه ی حرارت این روغن، در طی یک شیرجه ی عمیق، چندین درجه کاهش می یابد، سفت، کریستالیزه یا سنگین تر می شود.بنابر این وضعیت شناوری نهنگ تغییر یافته تا با چگالی آب دریا سازگار گردد.

درهنگام شیرجه، مکانیسم های فیزیولوژیک مختلفی سبب تسریع در سرد شدن سریع این روغن می شود.
درهنگام برگشت به سطح، این روغن جامد اسپرماستی، گرم و ذوب شده تا چگالی آن با چگالی آب سطحی سازگار گردد.

بنابر این در نهنگ دریایی یک تطابق آناتومیکی و بیوشیمیایی قابل توجه وجود دارد.